Anakreontyk

 Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
15.01.2008.



Nie szczędz mi rajskich rozkoszy!
Różanych ustek nie żałuj!
Zanim się dzika mysl spłoszy,
Niebieska! ty swoim wzrokiem
Zalej mnie blasków potokiem,
Bez końca piesć mnie i całuj!

Odpędzę widziadła wstrętne,
Ze smiercia hardo się zmierzę,
Gdy w pocałunki namiętne
Roztopię duchowa dzielnosć,
W rozkoszy tych niesmiertelnosć,
W tę jedna, ach, tylko wierzę!

Przed twym ożywczym płomieniem
Dusza mu kielich otwiera,
Rozkwita z dziewiczym drżeniem
W swiateł i woni obłoku,
W twych ustach i w twoim wzroku
Znajdujac wiecznosć, umiera.

Eros zawstydzi się blady
Przed moich pragnień pożarem,
Wsród sennej życia biesiady
Pijac nadziemskie słodycze,
Wszystkie łzy twoje przeliczę
Dobyte szczęscia nadmiarem.

A gdy się strawi doszczętnie
To życie nic już nie warte -
W ostatniej chwili, namiętnie -
Na twoim oparty łonie,
W nowe się blaski przesłonię,
Patrzac w twe oczy otwarte.


Adam Asnyk



sexshop on line
Parasol noś i przy pogodzie.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Wstecz