Bez granic

 Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
16.01.2008.


Potoki maja swe łoża -
I maja granice morza

Dla swojej fali -
I góry, co tona w niebie,
Maja kres dany dla siebie,

Nie pójda dalej!

Lecz serce, serce człowieka,
Wciaż w nieskończonosć ucieka
Przez łzy, tęsknoty, męczarnie
I wierzy, że w swoim łonie
Przestrzeń i wiecznosć pochłonie

I niebo całe ogarnie.

sex shop on line
Połóż zdrowe jabłko przy zgniłym, to wnet zgnije.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Wstecz