Na nowy rok

Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
15.01.2008.



Słyszycie? Północ już bije,
Rok stary w mgły się rozwiewa,
Jak sen przepada...
Krzyczmy: Rok Nowy niech żyje!
I rwijmy z przyszłosci drzewa
Owoc, co wiecznie dojrzewa,
A nie opada.

Rok stary jak ziarnko piasku
Stoczył się w czasu przestrzenie;
Czyż go żałować?
Niech ginie! bez łzy, oklasku,
Jak ten gladiator w arenie,
Co upadł niepostrzeżenie
Czas go pochować.

Bywały lata, ach! krwawsze,
Z rozpaczy jękiem lecace
W przeszłosci mrok.
A echo powraca zawsze,
Przynoszac skargi palace...
Precz z smutkiem! Życzeń tysiace
Na Nowy Rok!
Spod gruzów rozbitych złudzeń
Wyniesmy arkę rodzinna
Na stały lad!
Duchowych żadni przebudzeń,
Potęga stańmy się czynna
Baczac, by w stronę nas inna
Nie uniósł prad.

Rozumu, niezgiętej woli,
Prawdziwej duchowej siły
I serc czystosci!
A Bóg nam stanać pozwoli,
I z naszej skromnej mogiły
Dzieci się będa uczyły,
Jak żyć w przyszłosci.

W olbrzymim pokoleń trudzie
Badzmy ogniwem łańcucha,
Co się poswięca,
Nie marzmy o łatwym cudzie!
Najwyższy heroizm ducha
Jest walka, co nie wybucha,
Praca bez wieńca.

Uderzmy w kielichy z winem
I bratnie podajmy dłonie,
Wszakże już czas!
Choć różni twarza lub czynem,
Niech nas duch jeden owionie,
Niech zadrży miłoscia w łonie
I złaczy nas!

Bo miłosć ta, która płynie
Z poznania ziemskiego mętu,
Jest swiatłem dusz!
Choć Bogu wznosi swiatynie,
Potrafi zstapić bez wstrętu
I wyrwać słabych z odmętu
W posrodku burz.

Niech żyja pierwsi w narodzie,
Jeżeli zawsze sa pierwsi
I w Poswięceniu!
Gdy z czasu potrzeba w zgodzie,

W szlachetnym czynie najszczersi, Swa dumę umieszcza w piersi,
A nie w imieniu!

I ci, co żadnej spuscizny
Na grobie matki nie wzięli
Prócz łez - niech żyja!
Jeżeli miłosć ojczyzny
Jako synowie pojęli
I na wyłomie stanęli,
Gdzie gromy bija.

Spełnijmy puchary do dna
I życzmy sobie nawzajem
Szczęsliwych lat!
Niech mysl powstanie swobodna
I swiatło błysnie nad krajem!
Bogu w opiekę oddajem
Przyszłosci kwiat.

Tych naszych braci, co cierpia,
Miłoscia nasza podniesmy
Męczeński ród.
Niech od nas pociechę czerpia,
Nadzieję w ich sercach wskrzesmy,
Wołajac: jeszcze jestesmy
Niech żyje lud!



zabawki erotyczne
Patrz tego, z czego masz chleb.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »