Pierwiosnki |
|
|
|
| Autor: Asnyk Adam | |
| 15.01.2008. | |
|
Dziewczę pierwiosnki zbierało, Wesołe piosnki spiewało, A głos jej płynał po rosie, W dalekim ginał rozgłosie. spiewała o młodym maju, Co się przechadza po gaju; Jak zima przed nim ucieka, A on jej grozi z daleka, Rozrzuca jasnosć i kwiecie I tak króluje na swiecie. spiewała o tej młodzieży, Co się dzis bawi w żołnierzy; Jak ja widziała po błoniu, Przelatujaca na koniu. Za co się bije, to nie wie, Lecz dobrze życzy jej w spiewie. A dalej o Matce Boskiej, Co się zjawiła wsród wioski I ludek ciemny poucza, Co mu najbardziej dokucza I kto dla niego jest wrogiem, I kto odpowie przed Bogiem. spiewała dalej, że z czasem Stanie lud cały pod lasem I pożałuje te dziatki, Co gina jak scięte kwiatki, Jako pierwiosnki narodu Za wczesnie zeszłe wsród lodu. Lecz przecie sniegi roztaja, Sioła się kwieciem umaja, I lud jak ze snu zbudzony Stanie dla kraju obrony, I w wielka zebrany chmarę Pociagnie za kraj i wiarę. Kiedy tak spiewa, zza krzaków Wypada sotnia kozaków, I woła oficer dziki: "Dziewczyno, gdzie buntowniki? Pokaż nam drogę, dziewczyno, Niech te psy marnie wygina!" "Bóg cię ukarze, Moskalu - Odpowie dziewczyna w żalu - Że na krew ludzka tak chciwy Krwia zlewasz spokojne niwy I smutne kładziesz pokosy Zabitych na lesne wrzosy... Ja nie wiem, co to za jedni, Lecz znałam w wiosce sasiedniej Matki okryte żałoba, Więc ich nie zdradzę przed toba". Słyszac to starszy z siepaczy Dobył janczarki kozaczej I kula posłał jej z dala Odpowiedz godna Moskala. A twarz dziewczyny pobladła, U stóp leszczyny upadła, Krwia się pierwiosnki oblały, Na ustach piosnki skonały. Adam Asnyk 26 listopad 1867
vagina |
| « poprzedni artykuł | następny artykuł » |
|---|
| Menu witryny | |||
|---|---|---|---|
|
| Logowanie |
|---|
| Polecane linki | |||
|---|---|---|---|
|