Posyłam kwiaty

 Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
16.01.2008.


Posyłam kwiaty - niech powiedza one
To, czego usta nie mówia stęsknione!
Co w serca mego zostanie skrytosci
Wiecznym oddzwiękiem żalu i miłosci.

Posyłam kwiaty - niech kielich""y skłonia
I prósza srebrna rosa jak łezkami,
Może uleci z ich najczystsza wonia
Wyraz drżacymi szeptany ustami,
Może go one ze soba uniosa
I rzuca razem z woniami i rosa.

Szczęsliwe kwiaty! Im wolno wyrazić
Wszystkie pragnienia i smutki, i trwogi
Ich wonne słowa nie moga obrazić
Dziewicy, choć jej upadna pod nogi;
Wzgarda im usta nie odpłaca skromne,
Najwyżej rzekna: "słyszałam - zapomnę".

Szczęsliwe kwiaty! moga patrzeć smiele
I składać życzeń utajonych wiele,
I snić o szczęsciu jeden dzień słoneczny...
Zanim z tęsknoty uwiędna serdeczniej.

sexshop Podwiązka
Pilnuj zawsze swego, nie spuszczaj na drugiego.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Wstecz