Sonet II

 Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
16.01.2008.


Pierwsze uczucia, to kwiaty wiosenne,
Co się swa własna upijaja wonia,
Przed żywszym blaskiem jeszcze w cień się chronia
I wierza jeszcze w swe trwanie niezmienne.

Po nich, ach! inne stubarwne, płomienne,
Znów zakwitaja i za słońcem gonia;
Wiedza, że zwiędna - więc czasu nie trwonia
I gasza tylko pragnienia codziene.

A pózniej znowu wspomnień astry blade
Wschodza samotne na schyłku jesieni
I chca trwać tylko, i walcza z ulewa,

Widzac wokoło martwosć i zagładę -
A w końcu jeden cyprys się zieleni,
Ponure, smutne rezygnacji drzewo.

sexshop on line
Pokorne cielę dwie matki ssie.
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
Wstecz