Szkoda!

 Utwórz PDF Drukuj Wyślij znajomemu
Autor: Asnyk Adam   
16.01.2008.



 




Szkoda kwiatów, które więdna
W ustroni,
I nikt nie zna ich barw swieżych
I woni.


Szkoda pereł, które leża
W mórz toni;
Szkoda uczuć, które młodosć
Roztrwoni.


Szkoda marzeń, co się w ciemnosć
Rozprosza,
Szkoda ofiar, które nie sa
Rozkosza;



Szkoda pragnień, co nie moga
Wybuchać,
Szkoda piosnek, których nie ma
Kto słuchać.



Szkoda męstwa, gdy nie przyjdzie
Do starcia,
I serc szkoda, co nie maja
Oparcia.














czerwiec 1868



Ledapol
PÅ‚acz jest ulgÄ… serca.
 
« poprzedni artykuÅ‚   nastÄ™pny artykuÅ‚ »
Wstecz