SCENA CZTERNASTA

CIŻ, CIUCIUMKIEWICZ, KATARZYNA, TECIA, MIECIA, LOLA, MUNIA, za nimi FUJARKIEWICZ.

KATARZYNA
Panienki, na swoje miejsca.
(Córki siadają).
(Do męża)
I tu go nie ma.

CIUCIUMKIEWICZ
Znikł jak kamfora.

KATARZYNA
Musiał już odejść.

CIUCIUMKIEWICZ
Przed kolacją, to nie do pojęcia.

KATARZYNA
O! w tym coś się kryje. Z tym panem Malimowskim jakaś nieczysta sprawa. Chybabym nie była Ciuciumkiewiczowa, żebym tego nie doszła (siada na kanapie, mąż obok niej).

FIKALSKI
(stając we drzwiach prowadzących do salonu i patrząc na scenę, klaszcze w dłonie)
Musik. bitte Mazur! (Zwracając się za scenę) Panowie! mazur się zaczyna (wychodzi, za nim młodzież).

(Muzyka zaczyna grać mazura).

FUJARKIEWICZ
(od stołu z winem ostatni, w zabawnych podskokach, zbliżając się do Pulcherii)
Służę pani (podaje jej ramię).

WICHERKOWSKI
(idąc za nimi)
Tylko powoli, panie, z moją żoną, ostrożnie, żeby się nie zmęczyła (wychodzą do salonu).

FUJARKIEWICZ
Bądź pan spokojny, jestem z zawodu skończony farmaceuta (wychodzą).

sexshop
Po świętej Urszuli trudno wyjść w samej koszuli.