Jest to res curiosa o tym wiedzieć, tanto magis wierzyć. Wieloraka w tej materyi sentencja; jedni trzymają, że te latanie, stawienie się na granicy, na schadzkach, sejmach czarownic, samą myślą dzieją się, to jest stawiając się tam myślą i czartowskim omamieniem. tej sentencji, oprócz Lutra i Melanchtona, ci się trzymają katolicy Autorowłe: Franciscus Samuel Minorita w Hiszpanii, Martinus de Aries Canonista, Ponzinibius w całej książce, Baptista a Porta Lib. 2. Magiae naturalis, Alciatus, a ci we Włoszech; Duarenus, Aerodius, Michael Montanus w Francyi; Joannes Salisburiensis w Anglii; Philippus Camerarius et Uiricus Molitor in Germania. Też zdanie Leonarda Waira Lib, 2. de Fascino cap. 13. Drugich zdanie, jakoto Remigiusza, że idą nogami na miejsce granicy. Czasem zaś bywają na łóżku znalezione, zastane, ale na bok lewy leżąc, przez sen lecą na granice i wszytko widzą, jakby były osobami obecne. Trzecia opinia, że często czarownice czart mere niesie na ich schadzki, alias z miejsca przenosi na miejsce na koźle, psie, trzcinie, miotle, kiju, podniósłszy na powietrze, te instrumenta do jazdy albo z powietrza uformowawszy, albo prawdziwe podawszy: I mówi Delrio, że ta jest pospolita Teologów sentencja i Juristów w Włoszech, w Hiszpanii, Germanii. Też zdanie Albertusa Wielkiego u Kantipratensa; toż rozumieją Gvillelmus, Neoburgensis, Turrecremata, Remigius, Petrus Damianus. Sylwester, Abulensis, Cajetanus, Alphonsus a Castro, Sixtus Senensis, Ananias &c. Sadełkiem dzieci niemowląt pobitych nasmarowawszy się i na swe pojazdy namienione wsiadłszy, przybywają na granice, na góry zwane: Góry Wenery; tam ogień wielki kładą jakiś, czarnej i smutnej postaci. Tam prezydent kongressu czart siedzi na Majestacie, w psiej albo w koźlej postaci, gdzie mu strygi kłaniają się to klękaniem, to nóg do góry zadzieraniem, świece smolane mu ofiarując, albo pępek niemowlęcia, całując go w twarz tylną; inne Mszą ku czci jego celebrują, inne dzieci, inne ludzkie nasienie, Hostie święte z ust swych wyjmują, czartu ofiarują, depcą; jako świadczy Jaquerius cap. 7. Stoły tam są, potrawy, tańce etc., siadają do stołu, w cudnych larwach, po tańcach sprośnej zażywają rozkoszy. Chlubią się z najwszeteczniejszych akcji, które tam najlepiej chwalą, a jeśli mniej szpetne, szkaradne, biją tych, co nie większe pełnią scelera. Schadzki te swoje czarownice mają we Włoszech o północy, gdy wielka ciemność się y chmury trafią, jako świadczy Sebastianus Michael Schol. 7. W Lotaringii w Środę i w Sobotę, mówi Remigius Lib. I. cap. II. A czasem dla drugich w Poniedziałek. Inne sejmikują w same południe, stąd Dawid boi się Daemonium meridianum.

Próba bywa czarownic przez topienie w wodzie. Ale ta przez Prowincjalne zakazana Synody; bo częstokroć czart choć na osoby najniewinniejsze wkłada kalumnię; alias niedopuszcza im utonąć w wodzie, trzymając je na wierzchu wody, skąd karane bywają i miane za czarownice. Czasem też, czy winne, czy niewinne, swą chytrością topią czarci w stawach. Księgi o Czarnoksięstwie i czarach są zakazane sub pena excommunicationis Papalis. Grzechy czarownic są oprócz niezliczonych trzy najpryncypalniejsze: Apostasia a DEO, Sodomia & sacrilegium. Jeśliby się spowiadały i serdecznie żałowały, mogą być Ciałem Boskim na drogę wieczności posilone i przy Kościele chowane.

sexshop on line
Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.