Respondere tuis quidem vicissim

Cirrhaeis numeris velimus, at nos,

Curis implicitos negotiisque

Ut semper fugiunt senes puellae —

Sueto destituunt favore Musae,

Quae dant Aonios probe liquores

His, qui saepuis otio fruuntur.

Quod, Sabine, tibi tuisque doctis

Asseclis sine livida favemus

Nota quodque diu geras sub illo

Felici pariter tenore vitam,

Cum Phoebo fidibusque gratiosam

Optamus prope Nectoris senectam.

Nos hic continuo labore torquent

Imo in pectore cogitationes,

Quas res publica dat domusque nobis;

Unde rara quies sub hoc tumultu,

Quem fert tunbo frequens negotiorum.

Et si forte datur subinde duri

Qualiscumque remissio laboris,

Non durat; redeunt brevi prementes

Angores animum molestiores.

Verum quando subit superna rebus

Terrenis meditatio relictis,

Mens curis vacat et caret labore.

Haec sed stare nequit diu voluptas,

Ni iuste fuerit Deus rogatus.

Qui quamvis malefacta semper odit,

Non odit tamen ille paenitentes,

Sed clemens pater hic graves remittit

Noxas, dans veniam reis reversis.