Wie człowiek, jako z ludźmi ma żyć obyczajnie;

Przy twoich głosach poznał siebie doskonale,

Jak twarz swoję w odwrotnym poznaje krysztale.

Przez ciebie wykładały wyroki swe Nieba,

Gdy boskim poruszony duchem kapłan Feba,

Zasiadłszy w srogiej minie na stołku trójnożnym,

Wierszem przyszłość gromadom opiewał pobożnym.

Twym duchem napuszeni Homer i Wirgili

Bohatyrów rytmami pamięć uwiecznili;

Tyrteusz twoim tonem dodał wojsku męstwa

I ku niemu wątpliwy los skłonił zwycięstwa;

Hezyjod twoim pieniem uczył ludzkie plemię,

Jak przemysłem żyźniejszą można zrobić ziemię;

Pindar z Horacym twymi zaszczyceni dary

Grali wspaniałe pieśni, a słodkimi czary

Zadziwiali umysły, porywali serca;

Insi z sobą dobrane pary do kobierca

Ślubnego prowadzili, by przez wspólne związki

Mnożyły się pierwszego pnia liczne gałązki.

Za takie dobrodziejstwa wszędyś wzięta była,

Tobie Grecyja wdzięczna ołtarze stawiła.

Wszędyś czczona; nie było tak twardego ducha,

Co by na wdzięki twoje nie chciał skłonić ucha.

Lgnęli wszyscy na silne twych pieśni pochopy,

I zwierzchni świata ludzie, i przeciwkostopy,

A ten swoje w potomne wieki podał imie,

Któregoś cnoty w pięknym wysławiła rymie.

Polska cię na chętliwym pielęgnuje łonie,

Polska twych w wawrzyn wieńczy miłośników skronie.

Więc gdy takie zadatki bierzesz z wdzięcznej ręki,

Niechże nas póty twoje, lutni, bawią dźwięki,

Póki się złotych poczet gwiazd świeci na niebie,

A ziemia się w zamęcie czarnym nie zagrzebie.

Kto od wszystkich swe pisma czytane mieć życzy.

Niech się stara użytek łączyć do słodyczy.

Nie zwykł mądry czytelnik darmo czasu trawić

I wtenczas rad korzystać, kiedy się chce bawić.

Pod krytyki płaszczykiem, pod prawdy pozorem

Nie szczyp ludzi zmaczanym w brzydkiej żółci piorem

I nie chciej się poprawcą wszystkich czynić stanów.

Gładki w wierszu, obfity w wyrazie Organów

akcesoria bdsm
Ryba się psuje od głowy.