Więcej zawsze pochlebcy w nauce zaszkodzą

Niżeli przyganiacze. Skoro się upoisz

Dobrą myślą o sobie, natenczas mniej stoisz

O względy powszechności, która dusze harde

Umie ukorzyć, płacąc im wzgardą za wzgardę.

Każdego słuchaj zdania i nie wstydź się radzić;

Nigdy taka nie może ostrożność zawadzić.

I niezbyt oświecony da ci radę zdrową.

Lecz się ostrego z krzywą chroń krytyka głową,

Co się ludzkich dzieł sędzią powszechnym stanowi,

A na tym mądrość kładzie, że wszystko obmowi.

Na niczyim zbytecznie nie sadź się rozumie:

Ten sam dobrze napisze, a sądzić nie umie,

Ten zna, co jest dobrego, a gdy własnym piorem

Chce zrobić co, pomiernym jest bardzo autorem.

Wielu się radzić trzeba, uważać najściślej,

Kto z innych zdania sądzi, a kto z siebie myśli.

Ledwie nie każdy wyrok daje tonem śmiałym,

Choć to tylko właściwym jest mądrych udziałem.

Do nich się uciekajmy, a unikniem zdrady,

U nich samych się zdrowej spodziewamy rady.

Co za dobre osądzi mądrych ludzi zdanie,

To być dobrym po wszystkie wieki nie przestanie.

Nie szukaj sławy twojej z drugich poniżeniem.

Zły człowiek się wynosi ludzkim pognębieniem

I w takiej mierze rośnie, w jakiej drugim szkodzi -

Ale nie taką drogą prawa dusza chodzi.

Jeżeli złośliwego postrzegasz człowieka,

Który mało sam robi, a na drugich szczeka,

Masz względem niego kamień probierczy gotowy,

Że lichych jest przymiotów i poziomej głowy.

Mierność, nieufna sobie, zniżać drugich rada.

Inna jest szlachetnego umysłu przesada:

Nikomu nie ujmuje, swa siła go niesie,

Bez krzywdy drugich stanie na wytkniętym kresie.

Kto prawą idzie ścieżką, a dowcip i cnota

Kieruje krokiem jego - otwarte ma wrota

Do szacunku ludzkiego. Próżne złości strzały,

Prawdziwa wartość musi używać swej chwały.

Nie na tym sadź twą chwałę, że napiszesz wiele.

Większą ten sławę zyska w pamięci kościele,

akcesoria bdsm
Ryba się psuje od głowy.