A wzgląd ludzki mimo się kładł umysłem gornym.

Ty, co wielbisz dowcipy twego pióra godne,

Co zdrowe dajesz rady sejmującym w Grodnie,

Niosąc wracającemu rym z podróży panu

Przedziwny kreślisz obraz pierwotnego stanu,

Zacny gościu w Heilsbergu! Kto się wpatrzy pilnie -

Że to twój wizerunek, wyzna nieomylnie.

Hołd ten szczerej prostoty racz przyjąć chętliwie,

Twoje wielbię przymioty, twym rytmom się dziwię [1].

Pracuj długo dla chwały! Jakaż dla człowieka

Może być trudna praca, jeżeli ją czeka

W potomne wieki chwała! Gdy zyskasz tę płatę,

I tysiąc lat nie możesz poczytać za stratę.

To tylko jest nieszczęście, że złość z smoczym pyskiem

Gryzie, złość, jadowitym godząca pociskiem,

Nie da użyć słodkiego za życia pokoju.

A ci, którzy w uczonym dni pędzili znoju,

Nędzę wzięli podziałem. Dusz szlachetnych celu,

Chwało! Jak cię za życia zyskało niewielu!

Ów włócząc się po miastach, nędzny, chleba żebrał,

A dopiero po śmierci ten zaszczyt odebrał,

Że rodem jego siedm miast uszlachcić się chciało.

Ten, co wojnę szatana opiewał zuchwałą,

W zarzuceniu i wzgardzie przeżył aż do zgonu,

A po śmierci Homerem został Albijonu [2].

Niechaj to jednak w tobie ognia nie przydusza,

Niechaj cię miły widok potomności wzrusza.

Zwyczajnie to wiek ludziom oddaje późniejszy,

Czego im wiek niesłusznie odmówił dzisiejszy.

Potomność sprawiedliwa; coś zasłużył sobie,

Odda ci i kwiatami uwieńczy cię w grobie.

W wieku atoli naszym trudno mówić o tem,

Aby próżno poeta miał śpiewać za płotem [3].

Król mądry pod opiekę swoje wziął nauki,

A kto tylko dowcipu lub przemyślnej sztuki

Okazał powszechności jawne wynalazki,

Wziął zadatki, w szacownych darach, pańskiej łaski.

Wieś matką dobrych myśli, tu powietrze czyste,

Jak w ciele, tak i w duszy skutki oczywiste

Dzielną mocą sprawuje; a pod chmurą brudną

Miasta ciężko oddychać, jakże myśleć trudno!

akcesoria bdsm
Ryba się psuje od głowy.