Tu miesza łzy do źrzódeł kryształowej wody,

Tu oczy jego ciągną rozłożyste gaje,

Tu góry, którym słońce złotą barwę daje,

Tu, w przyjemne poranki, tu w chłodne wieczory

Wiosna z kwiatów, z ros lato śliczne stawia wzory.

Lekką nogą po łąkach jędrną trawkę depce,

Idzie w las, cichość jego do ucha mu szepce;

Błąka się, wszedł w jaskinią; tam go coś porusza.

Tam go tajemną mocą odludność napusza.

Przyszedł pod górę, siada; słyszy, jak z wysokiej

Skały z okropnym szumem spadają potoki.

Widzi blisko jezioro, wód obszerne niwy.

Raz w miłej ciszy stoi, znowu, gdy burzliwy

Wiatr powstanie, do brzegów szumne wały toczy.

Tak różnymi widoki chciwe pasąc oczy

Różne odbiera czucia, różne poruszenia,

Zapalony wśrzód burzy, cichy wśrzód milczenia.

Naturo! Wszystka w tobie piękność się zamyka,

Ty jesteś źrzódłem prawdy! Twoja nas przenika

Czcią powaga! W twej księdze dla wszystkich otwartej

Widać Najwyższej Ręki charakter niestarty!

Tu się duch rodzi, tu się malownia zagrzewa,

Porusza się namiętność. Raz się człowiek gniewa,

Znowu nagle w głębokie wpada zadumienie,

Już brwi marszczy, już czuje na sercu ściśnienie,

Wypuszcza z zapalonych piersi oddech gęściej,

Silne przeszło wzruszenie wszystkie ciała części,

Ogień się w nim zajmuje, ogień go pożera,

Już ledwie że oddycha, ledwie nie umiera,

Ale czego się dotknie, temu daje życie.

Tak, gdy silny go wewnątrz ogień pali skrycie,

Wszystek nadzwyczajnymi przejęty zapały

Leje myśl nową, tworzy z niej oryginały,

Które nieśmiertelności uwieńczy nagroda,

Które z poszanowaniem wiek wiekowi poda.

W dawnych znajdziesz wszelkiego gatunku przykłady.

Umiej w nich rozeznawać piękności i wady;

Kto w ciasnym wad autora nie czuje rozumie,

Ten pewnie i piękności jego czuć nie umie.

Lecz w nich nie pokładajmy zabobonnej wiary.

Czyż to już doskonałe ma z każdej być miary

akcesoria bdsm
Ryba się psuje od głowy.