Co pisze starożytność? Możnaż większą czynić

Krzywdę naturze ludzkiej, sądząc ją tak płochą,

Że dawnym była matką, a dla nas macochą?

Zawsze ona rozlewa swe dary obficie.

Grzebią je przez złe ludzie częstokroć użycie,

Ale drudzy owoce doskonałe rodzą,

Którzy powolnie za jej przewodnictwem chodzą.

Nie dajmy się przesądu zaciemniać powłoką,

Rzućmy nieuprzedzone na dzisiejsze oko

Dzieła sławnych pisarzów, a pewnie uznamy,

Że wiele równych bogactw starożytnym mamy.

Jeźli pióra twojego nie ufasz zbyt sile,

Ani w dowcipie twoim nie masz mocy tyle,

Ażebyś własnym płodem mógł język zbogacić,

Masz-li dosyć wprawności - nie chciej czasu tracić,

Przebieraj obce dzieła na krój polski gładko.

Ale dobrego widzieć tłumacza tak rzadko

Jak dobrego autora. Jeźli słowo w słowo

Pragniesz myśli przelewać, a swojską wymową

Nie znasz mocy obcego naśladować piora -

I sam siebie nie wsławisz, i skrzywdzisz autora.

Nie chodź ślepo cudzymi ścieżkami jak bydło.

Jeźli w dobrym chwalebną, tedy w złym obrzydłą

Rzeczą naśladowanie. Znajdzie kto wiersz nowy,

Już ma tłum naśladowców za sobą gotowy;

A gdy w nim każdy wyraz wiele zawsze znaczy,

Biedne naśladowniki zostają w rozpaczy.

Rzadko uda się komu. Wiek świadczy wiekowi -

Nie zrównał naśladowca nigdy autorowi.

Ufajmy więcej sobie, znajmy swe przymioty.

Czyż tak rzekła natura, że tylko dopoty

Posuniesz dzielność twego, człowiecze, rozumu -

Jak Bóg powiedział morzu: "Ta granica szumu

Twego zuchwalstwo wstrzyma?" Nie masz tego prawa.

Wszelką nam wolność daje natura łaskawa,

Niech tylko w nas niedbalstwo dowcipu nie morzy,

Wnet ze swych skarbnic talent nowe cuda stworzy.

Nie ludzkie dzieło ze wszech miar być doskonałym,

Lecz nie przeto w pisaniu możesz być niedbałym.

Staraj się w pracy twojej uiścić najlepiej,

Niech cię zawsze w robocie ta nadzieja krzepi,

akcesoria bdsm
Ryba się psuje od głowy.