W następujących staje dojźrzały mąż z laty,

A w ostatnim - już starzec wygląda brodaty.

Lecz my, którzy rozumu słuchamy nauki,

Całą rzecz podciągamy do prawideł sztuki,

By w jednym dniu, na jednym miejscu koniec wzięła,

A spektator zupełnie kontent wyszedł z dzieła.

We wszystkim się należy pewnej trzymać miary.

Czasem prawda nie będzie podobna do wiary;

Nic więc nad podobieństwo nie stawiaj do prawdy -

Cud w dziełach rymotwórczych podejźrzany zawdy.

Ludzkim działaj sposobem. W ostatniej potrzebie,

Gdy ziemskie siły słabe, szukaj zemsty w Niebie.

O czym nie jestem mocno przekonany w duszy,

To ująć mię nie może, to mię nie poruszy.

Względem miejsca największa teatru jest wina.

Podobna-li do prawdy, aby Katylina

Tam o zgubie ojczyzny z spiskowymi radził,

Gdzie dopiero co konsul senat był zgromadził?

Tam, gdzie się o złożeniu namyślał korony

August, może-li knować Cynna rozjątrzony

Zamach na życie jego? [4] Póki nie zostanie

Tak ułożony teatr, że w każdej odmianie

Rzeczy - odmiana miejsca będzie się stosować,

Trudno ściśle podobność do prawdy zachować.

Czego widzieć nie trzeba, to powiedz dokładnie.

Prawda, że rzecz na oczy mocniej w umysł padnie,

Lecz są takie przypadki, które sztuka gładko

Uszom powie, a oczom wystawia je rzadko.

Niechaj się nigdy teatr krwią ludzką nie broczy:

Nie mogą cierpieć tego delikatne oczy.

Kiedy widzę przyczyny wielkie do niechęci,

Wniosę, na co się ludzie odważą zawzięci.

Niech trudność coraz większa, kiedy już dosiąże

Przyzwoitego kresu, gładko się rozwiąże.

Nic tak dzielnie umysłów ludzkich nie porywa,

Jako gdy prawda, która w sztucznym się ukrywa

Powiązaniu, nagle się pokaże na jawie

I w niespodzianej wyda rzecz całą postawie.

Akcyja idzie zawsze - i na tym zależy,

Że bliżej końca swego z większym pędem bieży,

Jak oderwana skała od góry wierzchołka.

wibratory
Równy z równym przestaje.